22 March 2008 -
Гадаад сурч байсан найз ирж элдвийг хүүрнэсэн шигээ л... нээх удсангүй хөдөө явах учир эрт харъя гээд сайн явахыг ерөөгөөд салцгаав. Хотын гудамж хөл хөдөлгөөн багатай, сэрүүхэн мөртлөө нэг л хурдан харьчихмааргүй, алхаад л баймаар сайхан. Муу янжуураа ар араасан цувруулан сорж, элдвийг бодож тунгаан алхасаар нэг л мэдэхнээ гэрийхээ гадна ирсэн байв. Юу бодож алахваа, юуны тухай бодсоноо ч мартаж. Гэрийхээ гадна ирэх мөчид тэр бодогдож өмнө бодсон бүхий л зүйлсийг замхруулан мартуулчих шиг. Бодолд минь тогшилгүй орж ирсэн тэр... Тэр бодолд минь орж ирэхэд л би жаргаж бас зовж эхэлдэг юм. Бодлоос минь гаран гартал баярлаж, уурлаж, гомдож, тунирхана... Заримдаа дотор байгаа бухимдал минь галзууруулах төхөн цээжин дотроо хашгирч... яагаад, яагаад, яагаад... яагаад би биш гэж... маш ихээр орилж хашгичмаар... Харин гаднаасаа хэн нэгэнд хэзээ ч муу зүйл хийхгүй гэсэн юм шиг гэмгүй... би-нүүд дотроос түүнд дуралсан би хамгийн их гал дөлөөр дүүрэн, хамгийн ихээр мөрөөдүүлдэг, хүлээлэгдэг, тэвчээрийг минь алдагдтал шаналгаж... олон би доторхи байр суурийн 70% нь дуралсан би, 20-% нь ажилсаг, 9-% гэрсэг, 1+% архичин... магадгүй нэгээс их, далаас ч их, бага байж магадгүй л дээ. Хэн мэдэхэв... ирээдүйд энэ харьцаа яаж өөрчлөгдөхийг... магадгүй 1 хувийн дуралсан би, ерэн есөн хувийн архичин байхыг үгүйсгэхгүй л дээ. Одоо бол архи дарс, ажил төрөл, гэр орон хамаагүй ээ...
0.00
Үнэлсэн: 0 удаа.
Үнэлсэн: 0 удаа.
